ON reportaz
Επιμέλεια σελίδας: Πάνος Πάνου, Ανταποκριτής Μετώπου στον πόλεμο που διεξάγεται αυτό τον καιρό στην Ελλάδα... από ξένες και ντόπιες σκοτεινές δυνάμεις, καθημερινά ανταποκρίσεις από τους δυναστευόμενους έλληνες πολίτες και οικονομικούς μετανάστες.... που είχαν την ατυχία να βρίσκονται σε λάθος μέρος λάθος εποχή!
Παρασκευή 15 Ιανουαρίου 2016
ΕΞΟΡΥΞΗ ΧΡΥΣΟΥ ΜΕ ΤΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ (ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ)
antigoldgreece
Του Σ. Δημητριάδη, Ομότιμου Καθηγητή, Τμήμα Γεωλογίας, ΑΠΘ
Κάποια λίγα δεδομένα.
Ο χρυσός που συνεχώς εξορύσσεται προστίθεται στο συνολικό παγκόσμιο απόθεμα (~ 170.000 τόνοι σήμερα), αυξάνοντάς το διαρκώς με μέσο ετήσιο ρυθμό ~ 1,5%.
Η κατανομή του συνολικού παγκόσμιου αποθέματος των 170.000 τόνων χρυσού σήμερα είναι η εξής:
50% σε κοσμήματα.
17% σε κρατικά αποθέματα.
19% σε ιδιωτικές επενδύσεις.
12% σε τεχνολογικές χρήσεις.
Ο χρυσός που εξορύσσεται δεν είναι αναγκαίο καταναλωτικό αγαθό. Είναι υλικό εξασφάλισης του πλεονάζοντος πλούτου ή, -στο μεγαλύτερό του ποσοστό- η υλική έκφραση ιδεοληπτικών συμβολισμών. Σε ελαχιστότατο ποσοστό καταναλώνεται για την ικανοποίηση ουσιαστικών αναγκών (τεχνολογία), για τις οποίες όμως υπάρχει ήδη ανεξάντλητο διαθέσιμο εξορυγμένο απόθεμα.
Η τιμή του χρυσού δεν καθορίζεται από τη ζήτησή του ως χρηστικού υλικού, αλλά από τους περίπλοκους νόμους και τα παιχνίδια της χρηματιστηριακής αγοράς. Η δια μέσου των νόμων της δεύτερης αύξηση της τιμής του χρυσού πυροδοτεί την εντατικοποίηση και την εξάπλωση των εξορυκτικών δραστηριοτήτων σε παγκόσμια κλίμακα.
Η αύξηση και η βαρύτητα των περιβαλλοντικών πληγών που προκαλεί η εξόρυξη και απόληψη του χρυσού συμβαδίζουν:
α) με την τεχνολογική εξέλιξη των εξορυκτικών μεθόδων και τεχνικών,
β) με την αυξανόμενη κλίμακα των εξορύξεων,
γ) με τη γιγάντωση των εξορυκτικών εταιρειών.
Στην ουσία, συμβαδίζουν με την άνοδο των τιμών του χρυσού.
Ανοικτή εξόρυξη(open pit mining)
Από μόνη της, λόγω της κλίμακας της, και με τα συνεπαγόμενά της, είναι η κυριότερη γενεσιουργός αιτία εκτεταμένων περιβαλλοντικών επιβαρύνσεων που συνοψίζονται στα εξής:
Καταστροφή φυσικών τοπίων και ενδιαιτημάτων, παραγωγικής γης, βοσκοτόπων, δασών, κ.λπ., ηχορύπανση, αέρια ρύπανση, συχνά αχρήστευση (στέρεψη ή ρύπανση και μόλυνση) υπόγειων και υπέργειων υδροφορέων, παραγωγή και απόθεση τεράστιων ποσοτήτων τοξικών αποβλήτων.
Ανοικτή εξόρυξη (χαρακτηριστικά).
Ανοικτά κωνικά ορύγματα εξελισσόμενα κατά τη διάρκεια ζωής ενός μεταλλείου σε βάθος και πλάτος, όσο συναντάται οικονομικά ενδιαφέρον εξορύξιμο υλικό και όσο οι διαθέσιμες τεχνικές το επιτρέπουν. Ελικοειδείς ράμπες πρόσβασης και διακίνησης φορτίων στα πρανή των ορυγμάτων.
Τυπικές διαστάσεις ορυγμάτων:
Διάμετρος χείλους ανοίγματος: αρκετές εκατοντάδες μέτρα έως και πλέον των χιλίων μέτρων. Βάθη: έως αρκετές εκατοντάδες μέτρα.
Εξορύξιμο υλικό («μετάλλευμα» χρυσού).
Στις μέρες μας, και σε παγκόσμια κλίμακα, το κυρίως εξορυσσόμενο υλικό για την απόληψη χρυσού είναι ο «πορφύρης», ένα είδος γρανιτικού πετρώματος που συνιστά τις ανώτερες σωληνοειδείς απολήξεις μεγάλων γρανιτικών διεισδύσεων στο φλοιό της γης, ή των ηφαιστειακών τους επιφανειακών τερματισμών, μαζί και με τα περιφερειακά τους μεταλλοφόρα εμποτίσματα. Όπου έχει δημιουργηθεί, εξορύσσεται πρώτο και το οξειδωμένο ανώτατο κάλυμμα τέτοιων εμφανίσεων.
Οι τυπικές περιεκτικότητες σε χρυσό πορφυρικών πετρωμάτων κυμαίνονται μεταξύ 0,2 – 1,5 γραμμάρια χρυσού ανά τόνο πετρώματος.
Το κατώτερο όριο εκμεταλλευσιμότητας τέτοιων πετρωμάτων («μεταλλευμάτων») καθορίζεται από την τρέχουσα τιμή του χρυσού και τη συνύπαρξη και άλλων μετάλλων. Για τον πορφύρη των Σκουριών π.χ. το όριο εκμεταλλευσιμότητας στη ΜΠΕ της «ΕΛ. ΧΡΥΣΟΣ»καθορίστηκε στα 0.18 γραμμάρια χρυσού ανά τόνο πετρώματος, με την τότε τιμή του χρυσού. Λήφθηκε όμως οπωσδήποτε υπόψη και η συνύπαρξη χαλκού στο ίδιο πέτρωμα.
Μορφή εμφάνισης του χρυσού στα περιέχοντα πετρώματα.
Ο χρυσός στα φέροντα πετρώματα είναι παρών με τη μορφή ελαχιστότατων μικροψηγμάτων μεγέθους χιλιοστών του χιλιοστού. Δεν υπάρχουν «μεταλλικά σώματα», «φλέβες χρυσού», ούτε καν «ορατά ψήγματα χρυσού». Στα πορφυρικά πετρώματα τα μικροσκοπικότατα αυτά ψήγματα χρυσού είναι κατά κανόνα εγκλεισμένα μέσα σε ψήγματα θειούχων ορυκτών, συνηθέστερα σε χαλκοπυρίτη (CuFeS2).
Τα ψήγματα του χαλκοπυρίτη, μεγέθους < 0,5mm, (με τον εμπεριεχόμενο χρυσό) είναιδιάσπαρτα μέσα στη μάζα του όλου πετρώματος. Κατά συνέπεια:
Δεν υφίσταται διακριτό σώμα μεταλλεύματος (με τη γενικά αντιληπτή έννοια του όρου), οπότε η εξόρυξη δεν μπορεί να είναι εντοπισμένη. Ακόμα και εκεί που συνυπάρχουν και άλλα μέταλλα, συνήθως και αυτά σε μικροψήγματα, η προσπάθεια απόληψης όλου του χρυσού είναι εκείνη που καθορίζει τον τρόπο εξόρυξης.
Υπάρχουν περιπτώσεις κοιτασμάτων με ικανοποιητικές κατά τα λοιπά περιεκτικότητες σε άλλα πλην του χρυσού μέταλλα, που η εκμετάλλευσή τους όμως επιφέρει σημαντικές περιβαλλοντικές πληγές και για το λόγο αυτό μπορεί να ακυρώνεται. Η τυχόν επιπρόσθετη σ” αυτά παρουσία χρυσού μπορεί εν τούτοις να τα μετατρέψει σε ιδιαίτερα ελκυστικούς στόχους εξόρυξης για τις μεταλλευτικές εταιρείες (παράδειγμα τα μεικτά θειούχα της Ολυμπιάδας, όπως και τα δορυφορικά των πορφυρικών εμφανίσεων μεικτά θειούχα στο Κιλκίς). Αυτό βέβαια δεν αναιρεί το σημαντικό αρνητικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα που θα αφήσει η εξόρυξη τέτοιου είδους «κοιτασμάτων», το οποίο σε τέτοιες περιπτώσεις υποτιμάται σκοπίμως ή και εντελώς αποκρύπτεται, έστω και αν είναι τελικά ενισχυμένο λόγω των επιπρόσθετων επιβαρύνσεων που συνεπάγεται η επεξεργασία για την απόληψη και του χρυσού.
Ο χρυσός είναι επτά φορές περίπου βαρύτερος από τον πορφύρη.
Για μια γεναιόδωρη περιεκτικότητα σε χρυσό, έστω 1 gr / ton πετρώματος, απαιτείται εξόρυξη και επεξεργασία επτά εκατομμυρίων όγκων του εμπεριέχοντος πετρώματος για την απόληψη ενός όγκου χρυσού.
Για να κατανοηθεί καλύτερα η κλίμακα του πράγματος, ας φανταστούμε το εξορύξιμο υλικό από μια εμφάνιση πορφύρη με την πραπάνω περιεκτικότητα να μετατρέπεται σε κόκκους, μεγέθους ο καθένας έστω 1 κυβ. χιλιοστού. Έστω δε ότι όλοι αυτοί οι κόκκοι στοιχίζονται σε μια ευθεία συνεχόμενη γραμμική σειρά. Τότε, στατιστικά, ανά ένας κόκκος χρυσού θα συναντιέται κάθε επτά χιλιόμετρα της κοκκοσειράς αυτής. Αν δε η περιεκτικότητα του πορφύρη είναι 0,5 gr / ton, (πιο κοντά στις μέσες περιεκτικότητες των ελληνικών χρυσοφόρων πετρωμάτων) τότε ανά ένας κόκκος χρυσού θα συναντιέται κάθε 14 χιλιόμετρα της σειράς αυτής των κόκκων.
Είναι απόλυτα προφανές λοιπόν πως:
Στην περίπτωση της εξόρυξης χρυσού η κλίμακα της εξορυκτικής επέμβασης είναι κατ” ανάγκη γιγαντιαία, όμοια είναι και η επακόλουθη επεξεργασία του εξορυγμένου υλικού και τέλος βέβαια και ο όγκος του άχρηστου (τοξικού) καταλοίπου που απορρίπτεται επί τόπου.
Είναι, για το λόγο αυτό κυρίως, σοβαρότατες οι συνακόλουθες περιβαλλοντικές επιβαρύνσεις.
Κατασκευή ορύγματος – συνέπειες.
α) Απομάκρυνση εδαφικού στρώματος και κάθε είδους βλάστησης πριν την κύρια εκσκαφή:
Καταστροφή γεωργικής γης, δασικών εκτάσεων, βοσκοτόπων, βιοτόπων γενικά. Αλλοίωση του τοπίου. Διαταραχή της επιφανειακής υδρολογίας.
β) Συνεχής άντληση του υπόγειου νερού για να είναι δυνατή η κύρια εκσκαφή:
Μεγάλη υποχώρηση της στάθμης του υπόγειου νερού. Ξήρανση στη γύρω περιοχή.
γ) Εκσκαφή με καθημερινή χρήση μεγάλων ποσοτήτων εκρηκτικών και τεράστιων σκαπτικών μηχανημάτων. Διαρκείς μετακινήσεις υπερβαρέων οχημάτων:
Ηχορύπανση. Αέρια ρύπανση. Απομάκρυνση (ή και αφανισμός) της πανίδας (& των επικονιαστών εντόμων, μελισσών κ.α.) από την ευρύτερη περιοχή.
δ) Διαρκής ανανέωση του μετώπου εξόρυξης:
Οξείδωση και ενυδάτωση των μικροσκοπικών ψηγμάτων συνήθων συνοδών θειούχων μεταλλικών ενώσεων (σιδηροπυρίτη, χαλκοπυρίτη, γαληνίτη, σφαλερίτη, αρσενοπυρίτη κ.α.), παραγωγή θειϊκού οξέος, διήθησή του προς τα επιφανειακά και υπόγεια νερά (όξινη απορροή) – αχρήστευση υδροφορέων.
ε) Διαβρωτική και διαλυτική δράση του θειϊκού οξέος της όξινης απορροής:
Διάλυση και αποκομιδή τοξικών βαρέων μετάλλων (χαλκού, ψευδαργύρου, μολύβδου, καδμίου, αρσενικού, υδραργύρου κ.α.) από γεωλογικούς σχηματισμούς της περιοχής εξόρυξης και επιμόλυνση με αυτά επιφανειακών και υπόγειων νερών – σοβαρότατη απειλή για τη δημόσια υγεία.
Αέρια ρύπανση.
Σημαντικότατη επιβάρυνση επειδή είναι εξαιρετικά επιβαρυντική για την υγεία. Εξαπλούμενη ευρύτατα. Αυτή στις ΜΠΕ χαρακτηρίζεται ως αντιστρεπτή περιβαλλοντική επιβάρυνση, στην πραγματικότητα όμως είναι τόσο αντιστρεπτή όσο και οι σοβαρότατες βλάβες της υγείας που προκαλεί.
Λίγα μόνο παραδείγματα παρμένα από τη ΜΠΕ της «ΕΛ. ΧΡΥΣΟΣ» για την Αν. Χαλκιδική.
Σκουριές (Φάση λειτουργίας):
Παραγωγή σκόνης:
Παραγωγή σκόνης:
στους χώρους του μεταλλείου: 2.162 τόνοι / ώραστους χώρους απόθεσης: 954 τόνοι / ώρα
Σύνολο: 3.116 τόνοι / ώρα
Σύνολο: 3.116 τόνοι / ώρα
Συστατικά της παραγόμενης σκόνης είναι μεταξύ άλλων, και μικροσκοπικά σωματίδια μεταλλικών ενώσεων, εξαιρετικά επιβλαβή για την υγεία.
Αέριοι ρυπαντές όλοι ιδιαίτερα επικίνδυνοι για την υγεία: (από μηχανήματα, φορτηγά, διαχείριση υλικού, εκρηκτικά):
CO 159 τόνοι / χρόνο.
NOx 481 τόνοι / χρόνο.
VOC 71 τόνοι / χρόνο.
SO2 11,5 τόνοι / χρόνο.
PM10 184 τόνοι / χρόνο.
PM2.5 47,2 τόνοι / χρόνο.
Ολυμπιάδα (φάση λειτουργίας).
Αέριοι ρυπαντές: (από μηχανήματα, φορτηγά, διαχείριση υλικού, εκρηκτικά):
CO 60,4 τόνοι / χρόνο.
NOx 199 τόνοι / χρόνο.
VOC 27,7 τόνοι / χρόνο.
SO2 3,8 τόνοι / χρόνο.
PM10 87,6 τόνοι / χρόνο.
PM2.5 7,6 τόνοι / χρόνο.
Σε όσους έχουν έστω και στοιχειώδεις φυσικοχημικές γνώσεις γίνεται αμέσως αντιληπτό σε τι τεράστιους όγκους σκόνης και αέριων ρυπαντών αντιστοιχούν οι ποσότητες που παραπάνω καταγράφονται εκφρασμένες σε βάρος (τόνους).
Είναι πέραν πάσης λογικής ο ισχυρισμός που προβάλλεται στη μελέτη της «ΕΛ. ΧΡΥΣΟΣ» για την ανατ. Χαλκιδική ότι οι τεράστιοι αυτοί όγκοι αέριων ρυπαντών και σκόνης που θα εκπέπονται αδειάλειπτα δεν θα συντελέσουν σε μια σημαντικότατη επιβάρυνση της ατμοσφαιρικής ποιότητας εκεί κυρίως αλλά και στην πολύ ευρύτερη περιοχή, όπως θα διασπείρονται από τους ανέμους. Είναι δυνατόν, και για πόσο αλήθεια, να επιβιώσουν τα μοναδικής αξίας και ομορφιάς δάση της περιοχής αυτής όταν θα βομβαρδίζονται καθημερινά με τέτοιες τεράστιες ποσότητες ενός μίγματος σκόνης και αέριων ρυπαντών; Και πού θα καταλήγουν οι χιλιάδες τόνοι της καθημερινά εκπεμπόμενης σκόνης, φορτισμένης επι πλέον με πλήθος επικίνδυνων σωματιδίων; Ποια η επίπτωση όλων αυτών στην ποιότητα του εδάφους, των νερών, των καλλιεργούμενων φυτών στην ευρύτερη περιοχή; Θα είναι τελικά δυνατή η συνέχιση μιας στοιχειωδώς ανεκτής κατοίκησης στους γειτονικούς με την εξόρυξη οικισμούς;
Επεξεργασία εξορυγμένου υλικού. Συνέπειες.
α) Θραύση και κονιοποίηση όλου του εξορυγμένου υλικού:
Ηχορύπανση. Συνεχής & μεγάλη κατανάλωση νερού (σφαιρο-υδρόμυλοι).
β) Διαχωρισμοίμεταλλικών ορυκτών – εμπλουτισμοί:
Συνεχής & μεγάλη κατανάλωση νερού (δεξαμενές επίπλευσης). Χρήση τοξικών ουσιών (κυανιδίων, ξανθογονικών αλάτων, θειονοκαρβαμιδίων ή άλλων).
γ) Μετά την απόληψη του εμπλουτίσματος ή του(των) καθαρού μετάλλου(ων):
Απομένουσες τεράστιες ποσότητες μεταλλευτικών καταλοίπων φορτισμένες με τις τοξικές ουσίες που χρησιμοποιούνται κατά τους εμπλουτισμούς, με επι πλέον αρσενικούχες ενώσεις αν συμμετέχει και αρσενοπυρίτης στο αρχικό εξόρυγμα -όπως συμβαίνει με αυτό της Ολυμπιάδας. Σοβαρότατα προβλήματα ασφάλειας εξαιτίας της μόνιμης πια παραμονής των καταλοίπων αυτών σε ανοικτούς αποθέτες κοντα στους τόπους εξόρυξης (τέλματα μεταλλευτικών καταλοίπων -διαρκής απειλή σταδιακής διήθησής τους προς τα κάτω ή καταστροφικής πλημμυρικής διαφυγής τους). Τα παραδείγματα τέτοιων ατυχημάτων, με δραματικά αποτελέσματα, είναι πολλά, συμβαίνουν δε και σε χώρες με αυστηρές προδιαγραφές περιβαλλοντικής επιτήρησης.
Κατανάλωση νερού. (Του πολυτιμότερου αγαθού -του αληθινού χρυσού).
Από στατιστικές αναλύσεις προκύπτει ότι για το σύνολο των διεργασιών προςπαραγωγή ενός κιλού χρυσού απαιτούνται ~ 970.000 λίτρα νερού.
Για κάθε τόνο επεξεργαζόμενου αρχικού πετρώματος απαιτούνται ποσότητες νερού κυμαινόμενες μεταξύ 3.030 και 1.515 λίτρων.Η μικρότερη τιμή ισχύει όταν γίνεται η μέγιστη δυνατή ανακύκλωση, όταν δεν υπάρχουν καθόλου διαρροές, και όταν ελαχιστοποιείται η εξάτμιση.
Η όλη διαδικασία εξόρυξης, εμπλουτισμού και τελικού διαχωρισμού του χρυσού είναι, ούτως ή άλλως, εξαιρετικά υδροβόρα. Κανένα πρόβλημα για χώρες όπως η Φινλανδία με υπερεπάρκεια νερού. Καθόλου το ίδιο για την Ελλάδα..
Για την όλη Χαλκιδική θα είναι σημαντικό πλήγμα σε ό,τι αφορά την επάρκεια νερού (πέρα από τους κινδύνους ρύπανσης) η σοβαρότατη πτώση της στάθμης του υπόγειου νερού στην κύρια πηγή υδροφορίας της που είναι το όρος Κάκαβος, εξαιτίας της βαθειάς αποξήρανσης που απαιτείται για την πραγματοποίηση των εξορύξεων, όπως επίσης και εξαιτίας της δέσμευσης και χρήσης πολύ μεγάλων ποσοτήτων νερού στις μεταλλευτικές εργασίες.
Για το Κιλκίς, όπου προγραμματίζονται ανάλογες μεταλλευτικές δραστηριότητες, το πλήγμα θα είναι επίσης βαρύτατο. Αφενός επειδή η περιοχή ανήκει στις έξι επισημασμένες στη χώρα μας που απειλούνται άμεσα με ερημοποίηση, αφετέρου επειδή η εξορυκτική και μεταλλευτική δραστηριότητα έχει οριοθετηθεί στην καρδιά της λεκάνης τροφοδοσίας του Γαλλικού ποταμού, από τον οποίο άμεσα υδρεύονται (με προβλήματα επάρκειας ήδη υπαρκτά) πάρα πολλοί οικισμοί και η ίδια η πόλη του Κιλκίς.
Τα μεταλλευτικά κατάλοιπα.
Για την Ανατ. Χαλκιδική (μόνο):
Σύνολο απόθεσης σε όλους τους προβλεπόμενους χώρους (Λοτσάνικο + Καρατζά Λάκκος + Κοκκινόλακκας) :
55 εκατομμύρια κυβικά μέτρα τοξικών μεταλλευτικών καταλοίπων.
Μπορούμε να πούμε πως στον καθένα έλληνα πολίτη θα αντιστοιχούν, μόνο από την ανατολική Χαλκιδική, και μόνο από τα μέχρι τώρα προβλεπόμενα έργα, 5,5 κυβ. μέτρα τέτοιων καταλοίπων. Και βέβαια, αναμένουν σειρά για να κατανεμηθούν τα της Θράκης, του Κιλκίς κ.α. στη συνέχεια. Επειδή δε όλες οι εξορυκτικές δραστηριότητες για χρυσό προγραμματίζονται να γίνουν στη βόρεια Ελλάδα, το μερίδιο των βορειοελλαδιτών σε μεταλλευτικά κατάλοιπα θα είναι ιδιαίτερα γενναιόδωρο.
Πόση να είναι άραγε η ανοχή ή η αντοχή, του καθενός μας σε μεταλλευτικά κατάλοιπα;
Στη ΜΠΕ της «ΕΛ.ΧΡΥΣΟΣ» για το έργο στην ανατ. Χαλκιδική τονίζεται ιδιαίτερα το γεγονός ότι τα μεταλλευτικά κατάλοιπα θα αποτίθενται στους χώρους απόρριψης αφυγρασμένα (με μορφή «πάστας» και περιεκτικότητα σε νερό υποβιβασμένη στο 20%, με το εξοικονομούμενο από την αφύγρανση νερό να ανακυκλώνεται). Αυτό συμβάλλει ασφαλώς στην εξοικονόμηση νερού, θεωρείται όμως στη ΜΠΕ και για άλλο λόγο μεγάλο προτέρημα. Επειδή εξοικονομεί χώρο απόθεσης λόγω της μείωσης του όγκου των αποτιθέμενων υλικών και γιατί επιτρέπει μεγαλύτερες κλίσεις κατά την επιστοίβαση των καταλοίπων πίσω από τα κατάντη φράγματα συγκράτησης, σε ύψη μάλιστα που ξεπερνούν τη στέψη των φραγμάτων αυτών.
Είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς πώς παραβλέπεται στη ΜΠΕ το προφανέστατο: ότι δηλαδή το αποτιθέμενο σε ανοικτό χώρο με μορφή «πάστας» και περιεκτικότητα σε νερό 20% κατάλοιπο θα πάψει να είναι τέτοιο και θα μετατραπεί σε υγρή λάσπη με την πρώτη βροχόπτωση. Αυτό όμως είναι εξαιρετικά επικίνδυνο, επειδή θα προκαλέσει απότομη αύξηση του όγκου των καταλοίπων και ρευστοποίησή τους, παραπέρα δε, σε συνδυασμό με τις αυξημένες κλίσεις απόθεσης, είναι πιθανό να προκαλέσει μαζική ροή προς, και απότομη αύξηση της πίεσης στα φράγματα συγκράτησης, με κίνδυνο υπερχείλισης ή ακόμα και υποχώρησης ή θραύσης τους. Ούτε όμως η απόλυτη ξήρανση της αποτιθέμενης «πάστας καταλοίπων» κατά τους θερινούς μήνες μπορεί να αποτραπεί. Η παράσυρση λοιπόν με τον άνεμο και η διασπορά τοξικής σκόνης από την επιφάνεια των χώρων απόθεσης είναι μια απόλυτα υπαρκτή πιθανότητα σε ξερές περιόδους.
Καθαρός χρυσός χωρίς χρήση κυανίου στην Αν. Χαλκιδική!
Άρα, μεταλλευτικά κατάλοιπα απαλλαγμένα από κυανιούχες ενώσεις!
(«Φινλανδική μέθοδος», «Flash smelting»,»Ακαριαία τήξη»).
Αυτό είναι το «απόλυτο» και συχνότερα επικαλούμενο επιχείρημα των συνηγόρων της μεταλλευτικής «επένδυσης» στην Ανατ. Χαλκιδική έναντι όσων επισείουν τον κίνδυνο που αντιπροσωπεύουν οι τεράστιοι όγκοι των μεταλλευτικών καταλοίπων που θα αποτεθούν εκεί. Μη χρήση κυανίου, άρα καθαρά από αυτόν τον επικίνδυνο ρύπο κατάλοιπα. Πόσο στέκει όμως αυτό το επιχείρημα;
Για όποιον έχει στοιχειώδεις γνώσεις και έχει διαβάσει τη ΜΠΕ της » ΕΛ. ΧΡΥΣΟΣ», την κύρια μελέτη και όχι μόνο την μη τεχνική περίληψή της, -που ελάχιστοι φαίνεται μπήκαν στον κόπο να κάνουν, είναι ξεκάθαρο πως το επιχείρημα αυτό, όπως προβάλλεται, δεν στέκει καθόλου. Και δυστυχώς το επιχείρημα αυτό προβάλλεται και από επιστήμονες που υποστηρίζουν τις εξορύξεις στη Χαλκιδική (το αθωότερο γι” αυτούς θα είναι να μην έχουν καν ρίξει μια ματιά στην ΜΠΕ), αλλά ακόμα και από τους «υπεύθυνους» υποτίθεται φορείς της Πολιτείας, που και αυτοί μάλλον δεν διάβασαν ούτε καν την περίληψη της ΜΠΕ.
Ιδού πως έχει το θέμα:
Η μονάδα μεταλλουργίας στο Μαντέμ Λάκκο, όπου γίνεται λόγος ότι θα εγκατασταθεί ο θάλαμος για την ακαριαία τήξη των θειούχων μεταλλικών ορυκτών, προβλέπεται να τροφοδοτείται από δύο πηγές:
α ) Από μέρος των προϊόντων εμπλουτισμού που θα γίνεται στο υλικό εξόρυξης των Σκουριών τοπικά, κοντά στο εκεί ορυχείο, και που θα είναι μίγμα χαλκού-χρυσού. Αυτό θα εισάγεται στη μονάδα της ακαριαίας τήξης με ρυθμό τροφοδοσίας 30.000 τόνων το χρόνο. Από αυτό θα παράγεται με φρύξη και ηλεκτρόλυση καθαρός χαλκός και χρυσός, πράγματι χωρίς χρήση κυανιούχων ενώσεων. Τα προκύπτοντα κατάλοιπα θα οδηγούνται και θα απορρίπτονται στον αποθέτη του Κοκινόλακκα και θα είναι απαλλαγμένα -αυτά ειδικά- από υπολείμματα κυανιούχων.
β) Από ένα μίγμα πυριτών που θα προέρχεται από την Ολυμπιάδα και θα έχει εμπλουτιστεί πριν την είσοδό του στο θαλαμο ακαριαίας τήξης με κατεργασίες που περιλαμβάνουν χρήση NaCN και ξανθογονικών αλάτων (επίσης τοξικών). Από τις κατεργασίες αυτές θα προκύπτουν κατάλοιπα φορτισμένα με κυανιούχα και ξανθογονικά, τα οποία θα οδηγούνται και θα απορρίπτονται στον ίδιο αποθέτη, τον Κοκινόλακκα. Η τροφοδοσία με το μίγμα πυριτών από την Ολυμπιάδα στο θάλαμο ακαριαίας τήξης θα γίνεται με ρυθμό 250.000 τόνων το χρόνο. Από το μίγμα αυτό των πυριτών θα παράγονται χρυσός, ψευδάργυρος, άργυρος, και μόλυβδος, ενώ ως κατάλοιπο της φρύξης θα προκύπτει και αρσενικό, που θα συνοδεύει με τη μορφή του σκοροδίτη τα κατάλοιπα της ακαριαίας τήξης μέχρι τον Κοκινόλακκα.
Είναι ξεκάθαρο λοιπόν ότι: παρόλο που στο εσωτερικό της μονάδας ακαριαίας τήξηςδεν γίνεται χρήση NaCN, τέτοια χρήση γίνεται έξω από τη μονάδα αυτή, κατά τον εμπλουτισμό του συντριπτικά μεγαλύτερου μέρους του υλικού τροφοδοσίας της, του μίγματος πυριτών από την Ολυμπιάδα. Τα κατάλοιπα αυτού του εμπλουτισμού, όπως και εκείνα της μετέπειτα τήξης που εμπεριέχουν το αρσενικό, καταλήγουν ούτως ή άλλως όλα στον αποθέτη του Κοκινόλακκα. Και βέβαια, αυτό που έχεισημασία σε ό,τι αφορά το περιβάλλον είναι το τι περιέχουν τα εκατομμύρια κυβ. μέτρα μεταλλευτικών καταλοίπων που καταλήγουν και θα μείνουν για πάντα στην περιοχή (στον Κοκινόλακκα), όχι το τι ακριβώς γίνεται μέσα στο θάλαμο της ακαριαίας τήξης.
Ακαριαία τήξη (Flash smelting)
Παρενέργειες σε κοινωνικό επίπεδο.
Τέτοιες έχουμε δει στο παρελθόν στη Χαλκιδική και τις βλέπουμε και πάλι, όπως και στη Θράκη, και στο Κιλκίς. Και τις βλέπουμε παντού στον κόσμο όπου γίνεται, ή επιχειρείται να γίνει εξόρυξη χρυσού.
Είναι άραγε τυχαίο; Είναι προϊόν προπαγάνδας και παραπληροφόρησης;
Ή μήπως είναι προϊόν σωρευμένης πικρής παγκόσμιας εμπειρίας;
Παντού σε ανάλογες περιπτώσεις ένα μέρος του τοπικού πληθυσμού είναι άμεσα εξαρτώμενο επαγγελματικά από τη μεταλλευτική εταιρεία και τις δραστηριότητές της. Είναι κατανοητό ότι αυτοί γίνονται φανατικοί υποστηρικτές της ίδιας και των ενεργειών της. Φανατικοί υποστηρικτές γίνονται επίσης και κάποιοι λομπίστες δήθεν ειδικοί, που προσβλέπουν σε ανταμοιβές από τις εξορυκτικές εταιρείες για τις καλές τους υπηρεσίες.
Ένα άλλο μέρος, το μεγαλύτερο, του τοπικού πληθυσμού θίγεται άμεσα από τις μεταλλευτικές δραστηριότητες (αποτροπή ή πλήρης αδυναμία υλοποίησης εναλλακτικών αναπτυξιακών δραστηριοτήτων στον τόπο, είσπραξη όλων των περιβαλλοντικών επιβαρύνσεων -υποβάθμιση της ποιότητας ζωής τους). Είναι επίσης κατανοητό ότι αυτοί θα γίνουν πολέμιοι της μεταλλευτικής εταιρείας και των δραστηριοτήτων της.
Υπό αυτές τις συνθήκες είναι αναπόφευκτη η κοινωνική πόλωση και οι μεταξύ των δύο ομάδων προστριβές και διαμάχες, με αποτέλεσμα τη διάρρηξη του κοινωνικού ιστού.
Οι μεταλλευτικές εταιρείες, ιδίως αυτές που εξορύσσουν χρυσό, χρειάζονται για την απρόσκοπτη συνέχιση των εργασιών τους τη συνεχή κοινωνική ανοχή. Για το λόγο αυτό διαθέτουν πάντοτε άφθονο χρήμα για τον προσεταιρισμό υποστηρικτών και προπαγανδιστών μεταξύ της τοπικής κοινωνίας και για τη δημιουργία ενός ισχυρούlobby που θα μπορεί να επηρεάζει υπέρ τους την εξουσία, τοπική και κεντρική.Τέτοιες ενέργειες έχουν ως αποτέλεσμα τη διάβρωση και διαφθορά της κοινωνίας.
Η σταδιακή επέκταση της μεταλλευτικής δράσης:
Χαρακτηριστικό της στρατηγικής όλων των μεγάλων εξορυκτικών εταιρειών -και μεγαλύτερες είναι αυτές που εξορύσσουν χρυσό- είναι η σταδιακή επέκταση των δραστηριοτήτων τους μετά την πρώτη εγκατάστασή τους σε κάποια χώρα. Επειδή το σύνολο του σχεδιασμού που έχουν υπόψη τους μπορεί να τρομάξει αν ανακοινωθεί μονομιάς, το κοινοποιούν και το προωθούν σταδιακά, ώστε οι αντιρρήσεις και οι αντιδράσεις να κατανέμονται χρονικά και να μετριάζονται. Αυτό θα το δούμε -το βλέπουμε σχεδόν- με βεβαιότητα να γίνεται τόσο στη Χαλκιδική όσο και στη Θράκη, όπως και στο Κιλκίς (αν υλοποιηθεί το σχέδιο των εξορύξεων και εκεί). Και βέβαια, θα υπάρξουν και άλλοι πολλοί μελλοντικοί στόχοι, με πρώτον πιθανό την περιοχή του Άγγιστρου στο νομό Σερρών.
Στην Ανατολική Χαλκιδική, μέσα στην τεράστια έκταση της μεταλλευτικής ιδιοκτησίας της «ΕΛΛ. ΧΡΥΣΟΣ», τα κοιτάσματα των Σκουριών και της Ολυμπιάδας δεν είναι τα μόνα, ούτε τα μεγαλύτερα. Όμοιας σύστασης με αυτό το Σκουριών, αλλά πολύ μεγαλύτερα σε έκταση, είναι τα κοιτάσματα της Φισώκας και της Τσικάρας, ενώ όμοιας σύστασης με εκείνο της Ολυμπιάδας είναι το γιγαντιαίο κοίτασμα της Πιάβιτσας. Αυτά περιμένουν τη σειρά τους για μελλοντική εκμετάλλευση και τη συμμετοχή τους βεβαίως στην άνευ προβλέψιμου τέλους περιβαλλοντική επιβάρυνση της Χαλκιδικής.
Η «αξιοποίηση του ορυκτού μας(;) πλούτου».
Αυτό έχει γίνει το σλόγκαν της εποχής στη χώρα μας και θεωρείται από πολλούς ως η σωτήρια λύση στα οικονομικά μας προβλήματά. Σε ό,τι αφορά τους υδρογονάνθρακες, εάν και εφόσον βρεθούν τέτοιοι σε μεγάλες ποσότητες και εξορυχθούν, μπορεί να αποβούν πράγματι σωτήριες, εάν χειριστούμε το θέμα ως κυρίαρχο και ανεξάρτητο κράτος, εάν επαναλαμβάνω. Σε ό,τι όμως αφορά της εξορύξεις μεταλλοφόρων κοιτασμάτων κάτι τέτοιο δεν είναι το αναμενόμενο.
Υπάρχουν διάφορα «είδη εκμετάλλευσης» των μεταλλοφόρων κοιτασμάτων μιας χώρας και ανάλογα με το είδος της εκμετάλλευσης άλλοι κάθε φορά είναι εκείνοι που οφελούνται. Όλα εξαρτώνται από τον κάτοχο των κοιτασμάτων αυτών και από τη σωστή στάθμιση των θετικών και αρνητικών επιπτώσεων που συνεπάγεται η εξόρυξη σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση.
Θα έπρεπε να είναι αυτονόητο πως κάτοχος των μεταλλευτικών κοιτασμάτων μιας χώρας, με δικαίωμα πλήρους εκμετάλλευσής τους, είναι η ίδια, το Δημόσιο δηλαδή, αφού τα κοιτάσματα αυτά καθαυτά είναι, στην κυριολεξία, μέρος της εδαφικής επικράτειάς της.
Στη χώρα μας, για λόγους τεχνικούς αλλά και οικονομικής αδυναμίας, η εκμετάλλευση των μεταλλευτικών κοιτασμάτων -και κυριότατα αυτών των χρυσοφόρων για τα οποία συζητάμε εδώ- παραχωρείται έναντι αντιτίμου σε ιδιώτες και μαζί βέβαια, προ πάσης εκμετάλλευσης, παραχωρείται ολοκληρωτικά και η κυριότητα των κοιτασμάτων αυτών. Μετά την παραχώρηση τα κοιτάσματα αυτά δε συμμετέχουν πλέον σε αυτό που εννοούν οι πολλοί όταν αναφέρονται στον «ορυκτός μας πλούτος» (υμών όλων), αλλά συνιστούν τον «ορυκτό τους πλούτο» (των ιδιωτών δηλαδή στους οποίους έχει παραχωρηθεί η κυριότητα, τόσο το χειρότερο δε αν αυτοί είναι ξένες εταιρείες). Ό,τι λοιπόν επωφελούμαστε ως κράτος από μια τέτοιου είδους μεταφορά της κυριότητας είναι το αντίτιμο παραχώρησης και η προσμονή της δημιουργίας κάποιων θέσεων εργασίας και κάποιας φορολόγησης επί των κερδών των ιδιωτών εκμεταλλευτών (συνήθως πολυμετοχικών κονσόρτσιουμ με έδρα στο εξωτερικό που έχουν χίλιους τρόπους να αποφεύγουν τη φορολόγηση). Αν δε το αντίτιμο παραχώρησης είναι εξευτελιστικό, και έχουμε τέτοια παραδείγματα, με την παραχώρηση των μεταλλείων της Αν Χαλκιδικής στην «ΕΛ. ΧΡΥΣΟΣ» να αποτελεί το κορυφαίο, τότε δικαιούμαστε να μιλάμε κυριολεκτικά για ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας.
Αυτό όμως δεν είναι το μόνο κακό. Χειρότερο ίσως ακόμα είναι πως μαζί με την παραχώρηση κυριότητας παραχωρούμε και το δικαίωμα να αποφασίζουμε εμείς, οι πολίτες αυτής της χώρας, κατά πόσο ο τρόπος της εκμετάλλευσης του κοιτάσματος που παραχωρήθηκε είναι περιβαλλοντικά αποδεκτός ή μήπως τόσο βλαπτικός που η εκμετάλλευσή του θα πρέπει να ακυρωθεί, ή έστω να ανασταλεί επ” αόριστον, με την ελπίδα ότι στο μέλλον, άλλες ίσως νεότερες μεθοδολογίες θα μπορούσαν να απαλύνουν το αρνητικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα.
Γιατί, υπάρχει το κορυφαίο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί στη μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΜΠΕ) που θα συντάξει μια ιδιωτική εταιρεία εκμετάλλευσης (τη ΜΠΕ βάσει του νόμου συντάσσει η εκμεταλλεύτρια εταιρεία, όχι κάποια ανεξάρτητη κρατική υπηρεσία) μετά την παραχώρηση σ” αυτήν των δικαιωμάτων εκμετάλλευσης. Αν δηλαδή συμφέρει περιβαλλοντικά να προχωρήσει, βάσει του προτεινόμενου επιχειρησιακού της σχεδίου, η υλοποίηση της εκμετάλλευσης, ή μήπως όχι (μηδενική λύση). Στο ερώτημα αυτό η απάντηση της ιδιωτικής εταιρείας (αυτών που στο όνομά της θα συντάξουν τη ΜΠΕ) δεν θα είναι (και δεν είναι) ποτέ υπέρ της μηδενικής λύσης, έστω και αν αυτή είναι στην πραγματικότητα η επιβαλλόμενη. Η ιδιωτική εταιρεία θα πληρώσει για να συνταχθεί η ΜΠΕ έχοντας υπόψη την εξασφάλιση αποκλειστικά του δικού της προσδοκώμενο κέρδους, παραβλέποντας ή αποκρύπτοντας έντεχνα τους περιβαλλοντικούς κινδύνους και το γενικότερο συμφέρον του κοινωνικού συνόλου που πρόκειται να υποστεί όλες τις παράπλευρες συνέπειες της μεταλλευτικής δράσης. Θα κάνει λοιπόν για το σκοπό αυτό ό,τι μπορεί για να αποκρυβούν στη μελέτη αυτή όσες είναι δυνατόν πλευρές των αρνητικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων και θα αποφύγει όσο μπορεί επίσης την ευρεία συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας σε μια εξαντλητική, όπως θα έπρεπε, διαβούλευση επί των σχεδίων εκμετάλλευσης.
Τρίτη 12 Ιανουαρίου 2016
Η Εldorado σε αδιέξοδο, εκβιάζει
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
Η απειλή της Eldorado Gold να μην προχωρήσει στην επένδυση της στις Σκουριές μεταφέρθηκε στην Ελλάδα μέσω δυο δημοσιογράφων, του Τάσου Τέλλογλου στο protagon.gr και της Χρύσας Λιάγγου στην “Καθημερινή”. Τα δυο άρθρα έχουν ολοφάνερα την ίδια πηγή, αφού και τα δύο κάνουν λόγο για “τελεσίγραφο” και αναπαράγουν την ίδια παραπληροφόρηση σχετικά με την απόφαση του ΣτΕ που δήθεν υπάρχει αλλά “δεν έχει καθαρογραφεί”. Ο χρόνος εμφάνισής τους δεν είναι καθόλου τυχαίος και ουσιαστικά προαναγγέλλουν την έλευση στην Αθήνα, την ερχόμενη εβδομάδα, του διευθύνοντος συμβούλου της Kαναδικής πολυεθνικής, κ. Πωλ Ράιτ.
Είναι σαφές ότι το τελεσίγραφο έχει ήδη επιδοθεί στην Ελληνική κυβέρνηση πριν πατήσει το πόδι του στην Ελλάδα ο διευθύνων σύμβουλος. Και το τελεσίγραφο διατυπώνεται ως εξής:
“η Eldorado θα αναστείλει (ή θα παγώσει) τις επενδύσεις της στην Ελλάδα εάν μέχρι τον Μάρτιο δεν λυθούν τα θέματα που συνδέονται με την αδειοδότηση της μονάδας στις Σκουριές».
Ποια είναι τα ανοιχτά θέματα
Εκκρεμεί η έκδοση κάποιων βασικών αδειών και εγκρίσεων, όχι λόγω κάποιας ιδεολογικής εμμονής της σημερινής κυβέρνησης όπως ισχυρίζεται η εταιρεία, αλλά επειδή υπάρχουν σοβαρότατα ζητήματα νομιμότητας και τεχνικής εφαρμογής:
- Έγκριση δόμησης και άδεια δόμησης για το εργοστάσιο εμπλουτισμού των Σκουριών. Όπως έχουμε αναλύσει εδώ, κεφ. 6, η Eλληνικός Χρυσός μέχρι σήμερα δεν πληροί τις προϋποθέσεις για τη χορήγησή τους.
- Άδεια εγκατάστασης για τους χώρους απόθεσης αποβλήτων Καρατζά και Λοτσάνικου. Για το νομικό θέμα δείτε εδώ κεφ. 8, για το τεχνικό θα ακολουθήσει αναλυτική έκθεση. Πρόκειται για άκρως επικίνδυνες κατασκευές με ανεπαρκή επιστημονική τεκμηρίωση και η αδειοδότηση κατασκευής τους θα ήταν απλά εγκληματική.
- ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΓΚΡΙΣΗ ΜΟΝΑΔΑΣ ΜΕΤΑΛΛΟΥΡΓΙΑΣ ΧΑΛΚΟΥ-ΧΡΥΣΟΥ. Το ΜΕΙΖΟΝ θέμα από το οποίο εξαρτάται το δημόσιο όφελος από την “επένδυση”. Η έγκριση δεν δίνεται γιατί η μέθοδος που περιβαλλοντικά αδειοδοτήθηκε δεν μπορεί να εφαρμοστεί (δείτε εδώ). Η Εldorado μόνο για τους τύπους τη ζητάει αυτή την έγκριση γιατί στην πραγματικότητα ποτέ δεν είχε σκοπό να κατασκευάσει μεταλλουργία χρυσού (δείτε εδώ).
Η Εldorado Gold αγόρασε (και χρυσοπλήρωσε με 2,5 δισεκατ. δολάρια) τα Μεταλλεία Κασσάνδρας στις αρχές του 2012 πιστεύοντας (;) ότι παραλαμβάνει μια «επένδυση» πλήρως αδειοδοτημένη. Ως πλήρως αδειοδοτημένη την “πούλησε” στους μετόχους της, τα επενδυτικά funds όπως η Blackrock και η Fidelity που τώρα διαμαρτύρονται για την καθυστέρηση των αδειών. Όπως σταδιακά αποδεικνύεται, όλη η αδειοδότηση είναι στον αέρα. Η Ελληνικός Χρυσός, με τη βοήθεια κάποιων μέσα στο ΥΠΕΚΑ, πέτυχε την έγκριση μιας σαθρής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων και η ΚΥΑ ΕΠΟ 201745/2011 ενέκρινε πράγματα (μεταλλουργία και φράγματα) που είναι αδύνατον να κατασκευαστούν και να λειτουργήσουν. Και όσες αποφάσεις και να βγάλει το μέχρι σήμερα πρόθυμο ΣτΕ, τα αδύνατα δεν μπορούν να γίνουν δυνατά.
Τα προβλήματα με τις άδειες που έχει τώρα η εταιρεία οφείλονται στη έωλη και μη εφαρμόσιμη ΑΕΠΟ, κάποια από τα πάμπολλα κενά της οποίας επεσήμαναν πρόσφατα οι Επιθεωρητές Περιβάλλοντος με τις Πράξεις Βεβαίωσης Παράβασης για την Ολυμπιάδα και τις Μαύρες Πέτρες. Η «χρυσή επένδυση» βρίσκεται σε αδιέξοδο, με αποκλειστική ευθύνη των επικεφαλής της Ελληνικής εταιρείας και της λογικής τους «ας πάρουμε την έγκριση και μετά θα κάνουμε ότι θέλουμε…». Η Eldorado ας πρόσεχε τις επενδυτικές της επιλογές και τους συνεργάτες της.
Μπορούν όλα αυτά τα προβλήματα να λυθούν με μιας, στην περίπτωση που η κυβέρνηση υποκύψει στον εκβιασμό; Γνώμη μας είναι πως όχι γιατί είναι πολλά και πολύ σοβαρά. Εαν όμως παρθεί η πολιτική απόφαση ότι αυτή η “επένδυση” θα προχωρήσει παρά το όργιο ανομίας, τότε η «κατασκευή νομιμότητας» από τις προηγούμενες κυβερνήσεις που δικαίως το κίνημα καταγγέλλει, θα ωχριά μπροστά στην “κατασκευή νομιμότητας” που θα δούμε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
Είναι επιτρεπτή η αναστολή της επένδυσης;
Kαι φτάνουμε στο “δια ταύτα”: ο κ. Ράιτ απειλεί να “αναστείλει” ή να “παγώσει” την επένδυση της εταιρείας του στην Ελλάδα. Μπορεί να το κάνει αυτό;
Η “επένδυση” της Eldorado στη Χαλκιδική ρυθμίζεται αποκλειστικά από τη σύμβαση μεταβίβασης των Μεταλλείων Κασσάνδρας που κυρώθηκε με το νόμο 3220/2004.Το άρθρο 3 της σύμβασης ορίζει τις υποχρεώσεις της Αγοράστριας (Ελληνικός Χρυσός), μεταξύ των οποίων η υλοποίηση επενδυτικού σχεδίου για την ανάπτυξη των Μεταλλείων Κασσάνδρας και την κατασκευή – λειτουργία Εργοστασίου Μεταλλουργίας Χρυσού εντός των προθεσμιών που θα καθορισθούν από τις διοικητικές άδειες και εγκρίσεις που θα λάβει. Και το άρθρο 4 ορίζει ότι η μη εκπλήρωση από οποιοδήποτε μέρος των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη σύμβαση συνιστά λόγο καταγγελίας αυτής και αναστροφής της μεταβίβασης.
Με άλλα λόγια, η μεταλλευτική ιδιοκτησία είναι υπό την αίρεση της συμμόρφωσης της εταιρείας με τις συμβατικές της υποχρεώσεις. Η Ελληνικός Χρυσός / Eldorado δεν δικαιούται να αναστείλει την “επένδυση” και να την ξαναρχίσει όταν εκείνη επιθυμεί, όταν π.χ. θα υπάρχει μια ευνοϊκότερη κυβέρνηση ή ανάκαμψη στις τιμές των μετάλλων. Τίποτα τέτοιο δεν προβλέπει η σύμβαση. Είναι δε υποχρεωμένη η εταιρεία να επιμείνει να λάβει τις άδειες που υπολείπονται δια της νόμιμης οδού και αυτό περιλαμβάνει να κατατεθούν και να εγκριθούν αληθείς μελέτες…
Υπάρχει απόφαση του ΣτΕ;
Πλήρης συμφωνία μεταξύ των άρθρων του Τέλλογλου και της Λιάγγου: “Στις 2 Νοεμβρίου η ολομέλεια του ΣτΕ προχώρησε στην ακύρωση της απόφασης του Πάνου Σκουρλέτη, αλλά η απόφαση δεν έχει καθαρογραφεί”.
Η πραγματικότητα είναι ότι η «είδηση» αυτή που κυκλοφόρησε στις 2 Νοεμβρίουδιαψεύστηκε, την ίδια κιόλας μέρα, με δελτίο τύπου από τον ίδιο τον πρόεδρο του ΣτΕ κ. Σακελλαρίου. Απόφαση μέχρι σήμερα δεν υπάρχει και είναι απορίας άξιο πως “έγκυροι” δημοσιογράφοι δέχονται να αναπαράγουν ψεύδη.
Ο Τέλλογλου φαίνεται να γνωρίζει ακόμα και το σκεπτικό της ανύπαρκτης απόφασης:
«Το Συμβούλιο Επικρατείας απέρριψε τα επιχειρήματα που έθεσε η κυβερνητική διοίκηση, αποδεχόμενο ότι ήταν στην διακριτική ευχέρεια της εταιρείας ο τρόπος με τον οποίο θα αποδεικνυόταν η περιβαλλοντικά ανεκτή –ως πρός τις τιμές μέτρησής της –μέθοδος».
Η παραπάνω διατύπωση αποδεικνύει το ψεύδος της υποτιθέμενης «απόφασης». Εαν το ΣτΕ, σε οποιαδήποτε υπόθεση, αποφανθεί ότι είναι στη «διακριτική ευχέρεια» του διοικούμενου να τηρεί ή όχι τις αποφάσεις της Διοίκησης, αυτό δεν θα είναι τίποτα λιγότερο από ένα δικαστικό πραξικόπημα.
Πρέπει να σημειωθεί ότι ακόμα και την απόφαση του ΣτΕ προσπαθεί με εκβιαστικό τρόπο να επηρεάσει η εταιρεία. Μόλις πριν από δυο εβδομάδες στέλεχος της εταιρείας δήλωσε επισήμως, ενώπιον του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, πως:
«αν η απόφαση είναι αρνητική για την ίδια αυτό θα σημαίνει την οριστική ακύρωση του επενδυτικού της σχεδίου».
Ούτε λίγο ούτε πολύ η εταιρεία επισείει ως φοβέρα το σταμάτημα της «επένδυσης» εαν υποχρεωθεί να τηρήσει τους όρους των εγκρίσεων που έλαβε – οι οποίοι τέθηκαν ακριβώςγια να προστατευτεί το δημόσιο συμφέρον από την πιθανότητα οι «επενδυτές» να είναι απατεώνες...
Και το κίνημα;
Δεν θα κουραστούμε να επαναλαμβάνουμε ότι το πρόβλημα με τη συγκεκριμένη “επένδυση” δεν είναι η νομιμότητα, είναι η καταστροφή. Η νομιμότητα παραχαράχθηκε για να συγκαλυφθεί το έγκλημα εναντίον του τόπου, αλλά ακόμα και αυτή η νόθα νομιμότητα καταπατήθηκε βάναυσα από την εταιρεία. Το κίνημα κατά της εξόρυξης, εμείς που κατηγορηθήκαμε ως τρομοκράτες και εγκληματίες, αναδείξαμε τα προβλήματα νομιμότητας της επένδυσης και παραδώσαμε όλη τη σχετική τεκμηρίωση στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, με τελικό και μοναδικό στόχο να σταματήσει έστω και τώρα η καταστροφή. Το αμέσως επόμενο διάστημα – και σίγουρα πριν τη λήξη του τελεσιγράφου της εταιρείας – θα γίνουν νέες αποκαλύψεις σχετικά με τις δραστηριότητες της εταιρείας στη Χαλκιδική. Αν το Υπουργείο υποχωρήσει στον ανήθικο εκβιασμό, δεν θα έχει καμία δικαιολογία και κανένα φύλλο συκής.
Ο αγώνας για να φύγει η Eldorado συνεχίζεται σε όλα τα επίπεδα.
Τρίτη 8 Δεκεμβρίου 2015
Λένε όχι στην εξόρυξη χρυσού 26 Δήμαρχοι
ΕΛΛΑΔΑ
metalleia_ellikos_xrysos.jpg
Κατηγορηματικά αντίθετοι στην παρουσία μεταλλευτικών δραστηριοτήτων
| MOTIONTEAM/ ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΕΡΒΕΡΙΔΗΣ
Κατηγορηματικά αντίθετοι στην παρουσία μεταλλευτικών δραστηριοτήτων που δημιουργούν περιβαλλοντική, οικονομική, κοινωνική, πολιτική υποβάθμιση και καταστροφή δηλώνουν 26 δήμαρχοι της Μακεδονίας και της Θράκης.
Σε ημερίδα που πραγματοποίησαν στις Σέρρες με θέμα την κατάσταση και τα δεδομένα της μεταλλευτικής εξορυκτικής δραστηριότητας στην Βόρεια Ελλάδα, εξέδωσαν ψήφισμα με το οποίο διατρανώνουν την αντίθεσή τους και καλούν την Πολιτεία να προστατεύσει το περιβάλλον και τις τοπικές κοινωνίες.
Το ψήφισμα έχει ως εξής:
Εμείς, οι Δήμαρχοι των Δήμων της Μακεδονίας και της Θράκης,λαμβάνοντας υπ' όψη:· Τις απόψεις της Επιστημονικής Κοινότητας για το θέμα, τόσο στην Ελλάδα όσο και παγκόσμια.· Την παγκόσμια εμπειρία από τις περιοχές όπου έχουν αναπτυχθεί τέτοιου είδους δραστηριότητες.· Την παγκόσμια εμπειρία από τα πολλά και μεγάλα ατυχήματα που συχνά συμβαίνουν ακόμα και στις πιο προηγμένες τεχνολογικά και περιβαλλοντικά χώρες.· Τις αποικιοκρατικού τύπου πρακτικές των εξορυκτικών-μεταλλευτικών εταιρειών, να απομυζούν τον πλούτο και να δημιουργούν εντάσεις και να διχάζουν τις κοινωνίες όπου εγκαθίστανται.· Τις διακηρυγμένες προθέσεις τους για εξάπλωση σε όλο τον Βορειοελλαδικό χώρο και την μετατροπή του σε ένα απέραντο μεταλλευτικό πεδίο.· Δηλώνουμε την κατηγορηματική μας αντίθεση στην παρουσία τέτοιων μεταλλευτικών δραστηριοτήτων στους Δήμους μας, καθώς δημιουργούν περιβαλλοντική, οικονομική, κοινωνική, πολιτική υποβάθμιση και καταστροφή.Ζητούμε από την Πολιτεία να νομοθετήσει άμεσα ώστε:· Ο ρόλος των Δήμων και των τοπικών κοινωνιών να είναι αποφασιστικός και όχι γνωμοδοτικός, στον τρόπο ανάπτυξης των περιοχών τους, πράγμα που πρέπει να διασφαλιστεί, από την αλλαγή του υπάρχοντος θεσμικού πλαισίου.· Να καταρτιστεί νέος Μεταλλευτικός Κώδικας, όπως αρμόζει σε ένα Ευρωπαϊκό κράτος, που θα προστατεύει το περιβάλλον, τους πολίτες και το Δημόσιο συμφέρον.· Να μην υπερισχύει η μεταλλευτική εκμετάλλευση των άλλων οικονομικών δραστηριοτήτων σε σχέδια όπως Ρυθμιστικά, Χωροταξικά, ΓΠΣ και ειδικά όταν αυτές εξασφαλίζουν την αειφόρο ανάπτυξη.· Να υπάρξουν ουσιαστικοί μηχανισμοί ελέγχου των εξορυκτικών δραστηριοτήτων και άμεση επέμβαση της πολιτείας για την προστασία της κοινωνίας όπου αυτή χρειάζεται (Πορίσματα επιθεωρητών περιβάλλοντος για τα μεταλλεία της Χαλκιδικής).
Οι Δήμαρχοι Μακεδονίας και Θράκης:
1. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ :
ΛΑΜΠΑΚΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ
2. ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ :
ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΟΥΜΠΑΣ
3. ΑΡΡΙΑΝΩΝ :
ΑΧΜΕΤ ΡΙΤΒΑΝ
4. ΒΙΣΑΛΤΙΑΣ:
ΑΓΝΗ ΔΟΥΒΙΤΣΑ
5. ΒΟΛΒΗΣ :
ΛΙΑΜΑΣ ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ
6. ΔΟΞΑΤΟΥ:
ΔΑΛΑΚΑΚΗΣ ΔΗΜΤΡΙΟΣ
7. ΔΡΑΜΑΣ:
ΜΑΜΣΑΚΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ
8. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΠΠΑ
ΝΟΤΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
9. ΗΡΑΚΛΕΙΑΣ
ΚΟΤΣΑΚΙΑΧΙΔΗΣ ΚΛΕΑΝΘΗΣ
10. ΘΑΣΟΥ :
ΧΑΤΖΗΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
11. ΙΑΣΜΟΥ :
ΚΑΔΗ ΙΣΜΕΤ
12. ΚΑΒΑΛΑΣ:
ΤΣΑΝΑΚΑ ΔΗΜΗΤΡΑ
13. ΚΑΤΩ .ΝΕΥΡΟΚΟΠΙΟΥ :
ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
14. ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ:
ΠΕΤΡΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
15. ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ-ΣΑΠΩΝ:
ΣΤΑΥΡΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
16. ΜΥΚΗΣ :
ΚΑΠΖΑ ΤΖΕΜΗΛ
17.ΝΕΣΤΟΥ:
ΤΣΟΜΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ
18. ΞΑΝΘΗΣ:
ΔΗΜΑΡΧΟΠΟΥΛΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ
19. ΟΡΕΣΤΙΑΔΑΣ:
ΜΑΥΡΙΔΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
20. ΠΑΓΓΑΙΟΥ:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ ΦΙΛΙΠΠΟΣ
21. ΠΑΡΑΝΕΣΤΙΟΥ:
ΣΩΤΗΡΙΑΔΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ
22. ΠΡΟΣΟΤΣΑΝΗΣ:
ΛΥΣΣΕΛΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ
23. ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ:
ΒΙΤΣΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
24. ΣΕΡΡΩΝ:
ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ ΠΕΤΡΟΣ
25. ΣΙΝΤΙΚΗΣ:
ΔΟΜΟΥΧΤΣΙΔΗΣ ΦΩΤΙΟΣ
26. ΤΟΠΕΙΡΟΥ:
ΜΙΧΟΓΛΟΥ ΘΩΜΑΣ
Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2015
Επιστήμονες εξηγούν γιατί η εξόρυξη χρυσού σημαίνει καταστροφή
ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Χρυσός, Χαλκιδική, Σκουριές, ρύπανση,οικολογία, πανεπιστήμιο, έρευνα
skouries_rypansi.jpeg
Καθηγητές του ΑΠΘ κατέρριψαν τους ισχυρισμούς της Ελντοράντο υπέρ της επένδυσης στις Σκουριές
Συντάκτης: Νίκος Φωτόπουλος
Το πόρισμα είναι ένα: Οι εξορύξεις στις Σκουριές είναι για τα συμφέροντα και δεν βοηθούν κανέναν! Μιλώντας σε επιστημονική βάση, δύο ειδικοί καθηγητές του ΑΠΘ –ένας χημικός μηχανικός κι ένας γεωλόγος– ξεγύμνωσαν τους ισχυρισμούς της Ελντοράντο και όσων φλερτάρουν με την «επένδυση», στηριζόμενοι πάντα στα πορίσματα των επιθεωρητών Περιβάλλοντος που βρίσκονται εδώ και αρκετές εβδομάδες στα χέρια του εισαγγελέα.
«Τα πορίσματα αυτά δεν ήρθαν ως κεραυνός εν αιθρία, ούτε ήταν συνωμοσία κάποιων εχθρών της επένδυσης, αλλά το αποτέλεσμα του επίμονου αγώνα των κατοίκων που κατήγγειλαν και μόνοι τους έψαχναν αυτά για τα οποία βοούσε ο τόπος», ξεκαθάρισε μιλώντας σε ανοιχτή εκδήλωση του κινήματος «SOS Χαλκιδική», στην αίθουσα «Μανώλης Αναγνωστάκης» του δημαρχείου Θεσσαλονίκης, ο καθηγητής του Τμήματος Χημικών Μηχανικών του ΑΠΘ Νικόλαος Μοσχούδης.
Από την πλευρά του, ο ομότιμος καθηγητής Γεωλογίας του ιδίου πανεπιστημίου Σαράντης Δημητριάδης συνέδεσε το ζήτημα των πορισμάτων με την απόφαση Σκουρλέτη, που στηρίχθηκε στην περίφημη μεταλλουργική μέθοδο ακαριαίας τήξης, η οποία, όπως τόνισε, δεν έχει εφαρμοστεί πουθενά στον κόσμο παρά μόνο πειραματικά, ενώ η εταιρεία δεν έχει κάνει εδώ και τρία χρόνια καμία επιτόπια δοκιμή ημιβιομηχανικού τύπου για να αποδείξει ότι μπορεί να εφαρμοστεί στη Χαλκιδική. Από τις αναφορές τους κατέστη σαφές ότι η Ελντοράντο:
■ Ρυπαίνει τα υπόγεια και επιφανειακά νερά με δηλητήρια και το περιβάλλον με επικίνδυνα απόβλητα.
■ Αποκρύπτει την επικινδυνότητα των υλικών που χρησιμοποιεί για να ξεγελάει τις αρχές και τους κατοίκους.
Αυτά ακριβώς, όπως εξήγησαν οι δύο επιστήμονες, καταδεικνύουν τα πορίσματα των επιθεωρητών Περιβάλλοντος που στηρίχθηκαν σε αυτοψίες και αναλύσεις και κρατούνταν για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα στα συρτάρια του υπουργείου.
21 παραβάσεις
Πορίσματα-φωτιά για την εταιρεία, που καταγράφουν 21 παραβάσεις της περιβαλλοντικής νομοθεσίας από το 2012 ώς το 2014 (12 στον Μαντέμ Λάκκο και 9 στην Ολυμπιάδα).
Παραβάσεις που έχουν να κάνουν με τη μετακίνηση τοξικών υλικών, την απόκρυψη στοιχείων επικινδυνότητας των παραγόμενων προϊόντων και αποβλήτων, την ανεξέλεγκτη διαχείριση υγρών τοξικών αποβλήτων, αλλά και τη διεξαγωγή δραστηριοτήτων χωρίς άδεια!
«Φαίνεται ότι επιδίωξη της εταιρείας ήταν η μείωση του κόστους με υποβάθμιση των μέτρων ασφαλείας», σύμφωνα με τον καθηγητή Νικόλαο Μοσχούδη, κάτι που ασφαλώς δείχνει και τις προθέσεις για τα υπόλοιπα υποέργα που βρίσκονται σε εξέλιξη στις Σκουριές.
Η εταιρεία, όπως προκύπτει, δεν υπέβαλε στοιχεία για την επικινδυνότητα των προϊόντων που επεξεργάζεται, αλλά και των αποβλήτων, προκειμένου να αποφύγει να εφαρμόσει την οδηγία SEVEZO (ειδικό σχέδιο διαχείρισης για επικίνδυνες ουσίες με αυστηρούς όρους) ή ακόμη και σχέδιο ΒΑΜΕ (βιομηχανικά ατυχήματα μεγάλης έκτασης).
Ταυτοχρόνως, υγρά τοξικά απόβλητα ρίχνονταν ανεξέλεγκτα στους υδάτινους αποδέκτες, όπως τον Κοκκινόλακα, με αποτέλεσμα οι επιθεωρητές να εντοπίσουν υπερβάσεις βαρέων μετάλλων που ξεπερνούν κατά πολύ τα επιτρεπτά όρια.
Μια άλλη ομάδα παραβάσεων αφορά την ελλιπή τήρηση όρων για τα έργα αποκατάστασης στην Ολυμπιάδα. Μέχρι στιγμής, σύμφωνα με τον ομότιμο καθηγητή Σαράντη Δημητριάδη, η εταιρεία έχει εκμεταλλευτεί το 80% του χρυσοφόρου τέλματος χωρίς την παραμικρή αποκατάσταση, με αποτέλεσμα την ύπαρξη όξινων απορροών στο περιβάλλον.
Εκτενείς αναφορές έγιναν και σε άλλες «εγκληματικές παραλείψεις»:
■ Στον τρόπο κατασκευής του Χώρου Υγειονομικής Ταφής Επεξεργασίας Αποβλήτων, που εγκυμονεί κινδύνους μόλυνσης του θαλάσσιου μετώπου προς το Αιγαίο.
■ Στο ρέμα του Κοκκινόλακα καταλήγουν όλα τα τοξικά από τις επεξεργασίες, μεταξύ των οποίων και κυάνιο.
«Στη ζυγαριά των κερδών και των ζημιών θα πρέπει να βλέπουμε όχι μόνο το άμεσο μέλλον», εξήγησαν οι ειδικοί επιστήμονες αναφερόμενοι στην «καραμέλα» των θέσεων εργασίας, «αλλά κυρίως το γεγονός πως οι περιβαλλοντικές επιβαρύνσεις θα μείνουν για πάντα στον τόπο, ο οποίος δύσκολα θα γιατρευτεί από τη βαριά μεταλλευτική δραστηριότητα».
Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2015
Φωτιά - Πορίσμα για την "Ελληνικός Χρυσός"
Ελληνικός Χρυσός, Σκουριές, εισαγγελέας, ρύπανση, μεταλλεία
Μάριος Λώλος
Συντάκτης: Νίκος Φωτόπουλος
Μάριος Λώλος
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Στο μικροσκόπιο της εισαγγελίας Χαλκιδικής βρίσκονται εδώ και μερικές ημέρες δύο πορίσματα της Επιθεώρησης Περιβάλλοντος που βεβαιώνουν σειρά παραβάσεων της περιβαλλοντικής νομοθεσίας από την «Ελληνικός Χρυσός» στα Μεταλλεία Μαύρων Πετρών, στον Μαντέμ Λάκκο.
Σύμφωνα με αυτά, η εταιρεία προκάλεσε ρύπανση και υποβάθμιση του περιβάλλοντος δημιουργώντας παράλληλα κινδύνους για περαιτέρω υποβάθμιση του περιβάλλοντος στην περιοχή.
Η Επιθεώρηση Περιβάλλοντος είχε πραγματοποιήσει αυτοψία από τις 4/10/2012 έως και τις 28/8/2014, εστιάζοντας στη διαχείριση αποβλήτων αλλά και την απόκρυψη υποβολής στοιχείων για την επικινδυνότητα των προιόντων.
Σύμφωνα με την Επιθεώρηση, σχετικά με την επικινδυνότητα των παραγόμενων προϊόντων (σφαλερίτη και γαληνήτη) δεν προβλέφθηκαν επαρκή μέτρα για τον ασφαλή χειρισμό τους προκειμένου να αποτρέπεται η ρύπανση περιβάλλοντος και να διασφαλίζεται η προστασία της ανθρώπινης υγείας. Η απόκρυψη των στοιχείων δεν αφορά μόνο την διαχείρισή τους στις εγκαταστάσεις της αλλά και την μεταφορά τους από το Στρατώνι και την Ολυμπιάδα μέχρι την Θεσσαλονίκη.
Επισημαίνεται μάλιστα, ότι οι πληροφορίες για την επικινδυνότητα των προϊόντων αυτών θα παρείχαν την ευχέρεια στο Υπουργείο να εκτιμήσει τους κινδύνους σε όλα τα στάδια χειρισμού των προϊόντων και να θέσει όρους και προϋποθέσεις για τον ασφαλή χειρισμό τους. Επιπλέον, τονίζεται πως οι διαδικασίες μεταφοράς των συμπυκνωμάτων δια θαλάσσης δεν ήταν σύννομες καθώς δε δηλώνονταν η επικινδυνότητα των μεταφερόμενων προϊόντων στις αρμόδιες Λιμενικές Αρχές με κίνδυνο την πρόκληση θαλάσσιας ρύπανσης αλλά και της υγείας των εμπλεκομένων.
Κατά την επιθεώρηση περιβάλλοντος, η αναφορά των προιόντων και της επικινδυνότητάς τους σε σχέδια και μελέτες άλλων αδειών και εγκρίσεων δεν απαλλάσσει την εταιρεία από την υποχρέωση για υποβολή των στοιχείων κατά τις διαδικασίες περιβαλλοντικής αδειοδότησης.
Οι δε δραστηριότητες που σχετίζονται με τέτοια υλικά εκτός μεταλλευτικών χώρων εμπίπτουν σε πολύ μικρότερες ποσότητες στη συνθήκες SEVEZO περί προστασίας του περιβάλλοντος, των εργαζομένων και των περιοίκων. Συνεπώς, συμπεραίνουν οι επιθεωρητές, η αδειοδοτούσα αρχή δε γνώριζε την επικινδυνότητα των προϊόντων και επομένως τεκμαίρεται ότι δεν προβλέφθηκαν επαρκή μέτρα.
Εντοπισμένη ρύπανση
Από τα αποτελέσματα των αναλύσεων στα νερά των μονάδων κατεργασίας στα μεταλλεία Στρατωνίου στο σημείο εκβολής στη Θάλασσα και στον Μαντέμ Λάκκο πριν την εκβολή στο ρέμα Κοκκινόλακα, αναφέρεται ότι προέκυψαν υπερβάσεις των ορίων διάθεσης υγρών αποβλήτων και συγκεκριμένα βαρεών μετάλλων (μολύβδου, σιδήρου, μαγγανίου, ψευδαργύρου) αλλά και αρσενικού. Η παράβαση αυτή συνιστά, σύμφωνα με την Επιθεώρηση, ρύπανση των επιφανειακών υδάτων και υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Μάλιστα, κατά τη διάρκεια των δειγματοληψιών που έγιναν παρίστατο εκπρόσωπος της εταιρείας προκειμένου να ληφθεί αντιδείγμα για να αναλυθεί από την εταιρεία.
«Ουδέποτε η εταιρεία κοινοποίησε τα αποτελέσματα των αναλύσεων των αντιδειγμάτων ούτε το έπραξε στο απολογητικό της υπόμνημα», τονίζει συγκεκριμένα η Επιθεώρηση στο σχετικό πόρισμά της.
Στην αυτοψία τους οι επιθεωρητές περιβάλλοντος παρατηρούν επίσης, ότι από τις όξινες απορροές των στοών στο Μαντέμ Λάκκο προέκυπτε λάσπη την οποία η εταιρεία απέρριπτε σε λίμνες αποβλήτων, χωρίς την κατάλληλη επεξεργασία κατά παράβαση και πάλι τις σχετικής ΚΥΑ.
Σοβαρές παραβιάσεις διαπιστώνονται και στην αποθήκευση των αποβλήτων και χημικών σε ακατάλληλους χώρους που βρίσκονται σε επαφή με τα δασική βλάστηση. «Σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται είτε από την ισχύουσα ΚΥΑ είτε από την περιβαλλοντική νομοθεσία να χρησιμοποιεί τις περιβαλλοντικές επιβαρυμένες περιοχές ως χώρους ανεξέλεγκτης διαχείρισης αποβλήτων», αναφέρεται.
Σύμφωνα με τις δειγματοληψίες των επιθεωρητών κατά το διάστημα 21/1/2014 μέχρι και 30/5/2014 η εταιρεία διέθεσε υγρά απόβλητα με υπερβάσεις ως προς τις συγκεντρώσεις των μετάλλων μαγγανίου, ψευδαργύρου, καδμίου και αρσενικού ενώ σύμφωνα με τα αποτελέσματα των αναλύσεων των δειγμάτων το Ph ήταν υψηλότερο του επιτρεπτού η συγκέντρωση του ολικού ήτα 1,200 mg/l έναντι 500 μg/λ. Οι συγκεντρώσεις των μετάλλων υπερέβαιναν από 100 έως και 1272% τα εγκεκριμένα όρια. Μιλούν λοιπόν, για διαφυγή όξινων απορροών στο μεγαλύτερο τμήμα του κλάδου ρέματος με κατεύθυνση προς τον Μαυρόλακα.
Σε πολλές περιπτώσεις όπως και στην περίπτωση των παλαιών τελμάτων της Ολυμπιάδας η εταιρεία χαρακτήριζε ως προιόν και όχι ως απόβλητο το παραγόμενο υπόλειμμα των επεξεργασιών της, διότι ήθελε να είναι εμπορεύσιμο. Αυθαιρετα δηλαδή προχώρησε στον αποχαρακτηρισμό με κίνδυνο την υποβάθμιση του περιβάλλοντος και σε αυτή την περίπτωση.
Τα πορίσματα μελετά η εισαγγελία.
Η απάντηση της Ελληνικός Χρυσός
«Αυτά τα πορίσματα βασίζονται σε δειγματοληψίες των ετών 2012,2013 και 2014. Βγήκαν όμως τον Ιανουάριο του 2015, λίγες μέρες πριν τις εκλογές, για κάποιους λόγους...», ανέφερε σχετικά στην ΕΦΣΥΝ, ο υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων της «Ελληνικός Χρυσός», Κώστας Γεωργάντζης, προσθέτοντας: «Έχουμε ήδη απαντήσει σε όλες τις αιτιάσεις και γνωρίζουμε ότι έχουμε τηρήσει όλους της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων. Οι μετρήσεις των παρελθόντων ετών καμία σχέση δεν έχουν με τη σημερινή πραγματικότητα στα εργοτάξια. Αν υπήρχε πραγματικό πρόβλημα θα μας το είχαν πει τότε, όταν έγιναν οι μετρήσεις. Αυτό και μόνο εγείρει κάποιες σκέψεις... Μάλλον διαφορετικός είναι ο λόγος που εστάλησαν τώρα στην εισαγγελία και δεν έχει να κάνει με την προστασια του περιβάλλοντος».
Αναλυτικά τα δύο πορίσματα της Επιθεώρησης Περιβάλλοντος:
Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2015
Στην Αθήνα κατεβαίνει το κίνημα ενάντια στις εξορύξεις στη Χαλκιδική την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου
ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
Με αφορμή την κρίσιμη εκδίκαση στο Συμβούλιο της Επικρατείας (Παρασκευή 2 Οκτωβρίου), προσφυγής της Ελληνικός Χρυσός ενάντια στην απόφαση ανάκλησης αδειών από το υπουργείο Περιβάλλοντος, οι «Επιτροπές Αγώνα Χαλκιδικής & Θεσσαλονίκης ενάντια στην εξόρυξη χρυσού» επισκέπτονται την Αθήνα.
Στο πλαίσιο αυτού του ταξιδιού, την Πέμπτη 1 Οκτωβρίου στις 3 μ.μ., θα βρεθούν στο Ελληνικό για να στηρίξουν ηθικά και υλικά τους πρόσφυγες.
«Δεν μπορούμε παρά να στεκόμαστε αλληλέγγυοι με τους πρόσφυγες που διεκδικούν το δικαίωμα στη ζωή. Ξέρουμε τι σημαίνει ξεριζωμός - πολλά απ΄τα χωριά μας είναι προσφυγικά -. ξέρουμε τι σημαίνει κάποιος να καταστρέφει τον τόπο που ζούμε, ξέρουμε τι σημαίνει οι ζωές μας να γίνονται πιόνια σε παιχνίδια εξουσίας και κέρδους», σημειώνουν.
Την ίδια μέρα, στην πλατεία Συντάγματος από τις 7 μ.μ. θα πραγματοποιήσουν, ενημερωτική παρέμβαση ενάντια στις εξορύξεις στη Χαλκιδική.
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει ενημερωτικές παρεμβάσεις, συζητήσεις, μουσική και προβολή του ντοκιμαντέρ του Avi Lewis «This changes everything» που βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο της Naomi Klein.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Το efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες του έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού και της ελεύθερης έκφρασης, δεν δημοσιεύει όμως σχόλια υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου.
Έτσι, επιφυλάσσεται του δικαιώματός του να μην δημοσιεύει ανάλογα σχόλια.
Τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας